Rozdział 3: 3,4

[Ktoś pyta:] Bo co z tego, że niektórzy nie uwierzyli? Czyż niewierność ich (brak zaufania) zniweczy wierność Bożą? [Paweł odpowiada:] Z pewnością nie!(nigdy, ) Wszak Bóg jest wierny (prawdomówny), a każdy człowiek jest kłamcą, jak napisano: Abyś się okazał sprawiedliwym w słowach swoich i zwyciężył, gdy będziesz sądzony (gdyby ktoś chciał podważyć Twój sąd).


Nadejdzie taki czas gdy Pan Bóg zmierzy się z każdym ludzkim poglądem na Jego temat, najczęściej niedoskonałym, a nawet kłamliwym. Z tego zderzenia się, Bożych myśli z naszymi myślami Pan Bóg zawsze wyjdzie zwycięsko. 

"aby wszelkie usta były zamknięte i aby świat cały podlegał sądowi Bożemu."Rz 3:19:

Paweł w dalszym ciągu udowadnia, że, zarówno Żydzi, jak i poganie są pod panowaniem grzechu.  Wszyscy, bez wyjątku,kimkolwiek są, są grzesznikami, nie ma sprawiedliwego ani jednego (3:23), każdy człowiek jest kłamcą (3:4), gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej (3:10-12); "jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, nawet ANI JEDNEGO, nie ma rozumnego, nie ma, kto by szukał Boga. WSZYSCY zboczyli z drogi, zarazem się zepsuli, nie ma takiego, co dobrze czyni, zgoła ANI JEDNEGO."

Czy zauważyliście, że apostoł Paweł doprowadza czytelnika do momentu gdy każdy, kimkolwiek jest, najpierw Żyd, potem Grek i barbarzyńca powinien szczerze przed Panem wyznać; Jestem grzesznikiem. Potrzebuję Zbawiciela. Tak jak Psalmista w 52 Psalmie; "Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego!"

Intuicyjnie czujemy, że wkrótce  w naszych rozważaniach nastąpi wreszcie jakiś przełom. Przecież Paweł nie poświęciłby całego listu na wymienianie ludzkich niegodziwości, grzechów i występków. Wszystko się zmienia, gdy w życiu grzesznika pojawia się Chrystus. O tym za jakiś czas przeczytamy w Liście do Rzymian. Lecz, żeby zobaczyć różnicę, żeby docenić wagę Zbawienia, musimy przejść tą inwentaryzację ludzkiego stanu, jaka mamy w pierwszych rozdziałach listu Pawła.

"I wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata, naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach opornych. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego, ulegając woli ciała i zmysłów, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni; ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował, i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście (...) Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili. Przeto pamiętajcie o tym, że wy, niegdyś poganie w ciele, nazywani nieobrzezanymi przez tych, których nazywają obrzezanymi na skutek obrzezki, dokonanej ręką na ciele, byliście w tym czasie bez Chrystusa, dalecy od społeczności izraelskiej i obcy przymierzom, zawierającym obietnicę, nie mający nadziei i bez Boga na świecie. Ale teraz wy, którzy niegdyś byliście dalecy, staliście się w Chrystusie Jezusie bliscy przez krew Chrystusową." Efezjan 2: 1-12

Bardzo interesująca jest druga część wersetu czwartego. Paweł odwołuje się do Psalmu 52 prawdopodobnie w tłumaczeniu Septuaginty. O kim tu jest mowa? Kto zwycięży i nad czym? Kogo będą sądzić? Czy tutaj chodzi o człowieka, czy o Pana Boga? Myślę, że jest tutaj mowa o Bogu.

W BG czytamy; "Nie daj tego Boże! I owszem niech Bóg będzie prawdziwy, a wszelki człowiek kłamcą, jako napisano: A abyś był usprawiedliwiony w mowach twoich, a żebyś zwyciężył, gdybyś sądził."; W BT "Abyś się okazał sprawiedliwy w słowach Twoich i odniósł zwycięstwo, kiedy Cię sądzą". NT Żydowski "Nigdy w życiu! Bóg byłby wierny, nawet gdyby każdy okazał się kłamcą! Jak powiada Tanach: "aby się okazało, że Ty, o Boże, masz słuszność w swych słowach, i abyś zwyciężył, gdy będziesz sądzony."

Podobny fragment czytamy w Psalmie 51:3-6; " Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego! Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną. Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem I uczyniłem to, co złe w oczach twoich, Abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, Czysty w sądzie swoim."

W naszym dzisiejszym fragmencie Paweł stawia zarzut, że każdy człowiek jest kłamcą (gr. pseustes). Jest kłamcą w swoich poglądach na temat Boga, na temat Jego sądów. Ogólnie mamy problem z kłamstwem. Jest to na tyle ważne zagadnienie, że chciałbym poświęcić jemu odrębne rozważanie.

Kłamstwo ( gr. pseudos), półprawdy, niedopowiedzenia, pozory, obłuda, zwodzenie, nieprawda, fałsz, wszelaka imitację, fałszowanie sprawozdań i raportów, wyników badań i analiz, pochlebstwa, a także pomówienia i oszczerstwa. Księga Objawienia w sposób szczególny piętnuje wszelkiego rodzaju kłamstwo. Wiersz z Objawienia 22:15 mówi o nawyku kłamania, o miłości do kłamstwa, konfabulowania. Są ludzie, którzy kłamstwo mają we krwi, budzą się kłamiąc, żyją cały dzień w kłamstwie i kładą się spać mając kłamstwo w swoim sercu i umyśle. Nie kochaj kłamstwa ani u siebie, ani u innych. Więcej w kolejnym rozważaniu.