Wszystko współpracuje ku dobremu

„A wiemy, że z tymi, którzy miłują Boga, wszystko współpracuje ku dobremu, to jest z tymi, którzy według Jego postanowienia są powołani. Bo tych, których wcześniej znał, tych też przeznaczył, aby byli ukształtowani na obraz Jego Syna, aby On był pierworodnym wśród wielu braci.” Rzymian 8:28,29


"W tym fragmencie czytamy, że wszystko w życiu wierzących, powołanych świętych, tych który są prowadzeni przez Ducha, chodzą w Duchu miłują Boga, każda okoliczność, próba, błogosławieństwo, wszystko to działa ku dobremu. Co jest tym dobrem?

Odpowiedź jest w 29 wierszu. Tym dobrem jest Boże przeznaczenie dla nas, ukształtowanie nas na wzór Jezusa Chrystusa, upodobnienie do starszego Brata. To jest bardzo dobre porównanie. Każdy młodszy brat w rodzinie chce być takim jak jego starszy brat. Naśladuje go, słucha go, chodzi za nim.

"Na to bowiem powołani jesteście, gdyż i Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady;" 1 Piotra 2:21

"I powiedział do wszystkich: Jeśli kto chce pójść za mną, niechaj się zaprze samego siebie i bierze krzyż swój na siebie codziennie, i naśladuje mnie." Łukasza 9:23

"Kto mówi, że w nim mieszka, powinien sam tak postępować, jak On postępował." 1 Jana 2:6

Jaki był Jezus, jaki miał charakter, co mówił, co robił, jak żył, jaki miał cel, priorytety w życiu, jak cierpiał, gdzie mieszkał to wszystko mamy pokazane w Ewangeliach. Teraz mamy możliwość wstępować w jego ślady. Jesteśmy do tego przeznaczeni. To jest nasze powołanie, cel. Nasze dobro…

"Aż dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej"
Efezjan 4:13

Werner de Boor napisał; „Nie chodzi o dobro w sensie dóbr świata, o dobro jakiego pożąda „zamysł ciała”. Wyrażenie ‘ku dobremu’, zgodnie z powściągliwym sposobem w jaki Żyd wysławiał się w sprawach boskich, znaczy ‘ku zbawieniu’. Nie należy tego zdania mylnie generalizować, żeby uniknąć rozczarowania. W dążeniu do wiecznego zbawienia człowieka współdziałanie Boże musi obejmować rzeczywiście wszystko, czyli i to, co przychodzi z trudem, przysparza cierpień i wydaje się zagadkowym.”

A Wiliam Barclay w swoim komentarzu dodaje; „Paweł powiada, że wszystko sprzyja ku dobremu, ale tylko tym, którzy miłują Boga. Jeżeli człowiek miłuje Boga ufa mu i akceptuje Go, jeżeli czuje, wie i jest przekonany, że Bóg jest mądrym i kochającym Ojcem, wtedy z pokorą przyjmie od Boga wszystko. Ktoś może pójść do lekarza, który przepisze mu pewien nieprzyjemny, a nawet bolesny rodzaj leczenia; jednak człowiek ten ufa mądrości i umiejętności lekarza, i spełnia postawione przez niego wymagania. To samo dzieje się z nami, jeżeli miłujemy Boga. Jeżeli jednak człowiek nie kocha Boga i nie ufa mu, może sprzeciwiać się wszystkiemu co dzieje się w jego życiu. Przez to może walczyć przeciwko woli Bożej [ukształtowanie na obraz Jego Syna], i wkrótce przekonuje się, że cierpienia, smutki i doświadczenia życia wzbudzają w nim gniew i bunt. Tylko temu kto miłuje i ufa, wszystko sprzyja ku dobremu, gdyż wszystko to pochodzi od Ojca, który w doskonałej mądrości, miłości i mocy realizuje rzeczy najlepsze.”